The dialogue between the father and the son

संप्राप्य पितरं स्त्रेहाज्जगाम धरणीं तदा। शिरसा राजभिः सार्द्धं प्रणाममकरोत्तदा।।

saṃprāpya pitaraṃ strehājjagāma dharaṇīṃ tadā| śirasā rājabhiḥ sārddhaṃ praṇāmamakarottadā||