Prapathaka 3

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

tvAmiddhi havAmahe sAtau vAjasya kArvaH | tvAM vR^itreShvindra satpatiM narastvAM kAShThAsvarvataH

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च्ह यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

abhi pra vaH surAdhasamindramarcha yathA vide | yo jaritR^ibhyo maghavA purUvasuH sahasreNeva shikShati

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

taM vo dasmamR^itIShahaM vasormandAnamandhasaH | abhi vatsaM na svasareShu dhenava indraM gIrbhirnavAmahe

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम

tarobhirvo vidadvasumindra.N sabAdha Utaye | bR^ihadgAyantaH sutasome adhvare huve bharaM na kAriNam

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम

taraNiritsiShAsati vAjaM purandhyA yujA | A va indraM puruhUtaM name girA nemiM taShTeva sudruvam

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्ये वृधे3ऽस्मां अवन्तु ते धियः

pibA sutasya rasino matsvA na indra gomataH | Apirno bodhi sadhamAdye vR^idhe3.asmA.N avantu te dhiyaH

त्वं ह्येहि च्हेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

tva.N hyehi cherave vidA bhagaM vasuttaye | udvAvR^iShasva maghavangaviShTaya udindrAshvamiShTaye

न हि वश्च्हरमं च्ह न वसिष्ठः परिमंस्ते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सच्हा विश्वे पिबन्तु कामिनः

na hi vashcharamaM cha na vasiShThaH parima.Nste | asmAkamadya marutaH sute sachA vishve pibantu kAminaH

मा च्हिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सच्हा सुते मुहुरुक्था च्ह शंसत

mA chidanyadvi sha.Nsata sakhAyo mA riShaNyata | indramitstotA vR^iShaNa.N sachA sute muhurukthA cha sha.Nsata

न किष्टं कर्मणा नशद्यश्च्हकार सदावृधम । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा

na kiShTaM karmaNA nashadyashchakAra sadAvR^idham | indraM na yaj~nairvishvagUrtamR^ibhvasamadhR^iShTaM dhR^iShNumojasA

य ऋते च्हिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । सन्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः

ya R^ite chidabhishriShaH purA jatrubhya AtR^idaH | sandhAtA sandhiM maghavA purUvasurniShkartA vihrutaM punaH

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये

A tvA sahasramA shataM yuktA rathe hiraNyaye | brahmayujo haraya indra keshino vahantu somapItaye

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के च्हिन्नि येमुरिन्न पाशिनोऽति धन्वेव तां इहि

A mandrairindra haribhiryAhi mayUraromabhiH | mA tvA ke chinni yemurinna pAshino.ati dhanveva tA.N ihi

त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वच्हः

tvama~Nga pra sha.NsiSho devaH shaviShTha martyam | na tvadanyo maghavannasti marDitendra bravImi te vachaH

त्वमिन्द्र यशा अस्यृजीषी शवसस्पतिः । त्वं वृत्राणि हंस्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्च्हर्षणीधृतिः

tvamindra yashA asyR^ijIShI shavasaspatiH | tvaM vR^itrANi ha.NsyapratInyeka itpurvanuttashcharShaNIdhR^itiH

इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये

indramiddevatAtaya indraM prayatyadhvare | indra.N samIke vanino havAmaha indraM dhanasya sAtaye

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुच्हयो विपश्च्हितोऽभि स्तोमैरनूषत

imA u tvA purUvaso giro vardhantu yA mama | pAvakavarNAH shuchayo vipashchito.abhi stomairanUShata

उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव

udu tye madhumattamA gira stomAsa Irate | satrAjito dhanasA akShitotayo vAjayanto rathA iva

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सच्हा पिब

yathA gauro apA kR^itaM tR^iShyannetyaveriNam | Apitve naH prapitve tUyamA gahi kaNveShu su sachA piba

शग्ध्यू3षु शच्हीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर च्हरामसि

shagdhyU3Shu shachIpata indra vishvAbhirUtibhiH | bhagaM na hi tvA yashasaM vasuvidamanu shUra charAmasi

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वां असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च्ह त्वे वृक्तबर्हिषः

yA indra bhuja AbharaH svarvA.N asurebhyaH | stotAraminmaghavannasya vardhaya ye cha tve vR^iktabarhiShaH

प्र मित्राय प्रार्यम्णे सच्हथ्यमृतावसो । वरूथ्ये3 वरुणे छन्द्यं वच्हः स्तोत्रं राजसु गायत

pra mitrAya prAryamNe sachathyamR^itAvaso | varUthye3 varuNe ChandyaM vachaH stotra.N rAjasu gAyata

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समीच्हीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम

abhi tvA pUrvapItaya indra stomebhirAyavaH | samIchInAsa R^ibhavaH samasvaranrudrA gR^iNanta pUrvyam

प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्च्हत । वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा

pra va indrAya bR^ihate maruto brahmArchata | vR^itra.N hanati vR^itrahA shatakraturvajreNa shataparvaNA

बृहदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम । येन ज्योतिरजनयन्नृतावृधो देवं देवाय जागृवि

bR^ihadindrAya gAyata maruto vR^itrahantamam | yena jyotirajanayannR^itAvR^idho devaM devAya jAgR^ivi

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि

indra kratuM na A bhara pitA putrebhyo yathA | shikShA No asminpuruhUta yAmani jIvA jyotirashImahi

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्ये । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यम मा न इन्द्र परा वृणक

mA na indra parA vR^iNagbhavA naH sadhamAdye | tvaM na UtI tvaminna Apyam mA na indra parA vR^iNak

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते

vayaM gha tvA sutAvanta Apo na vR^iktabarhiShaH | pavitrasya prasravaNeShu vR^itrahanpari stotAra Asate

यदिन्द्र नाहुषीष्वा ओजो नृम्णं च्ह कृष्टिषु । यद्वा पञ्च्ह क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या

yadindra nAhuShIShvA ojo nR^imNaM cha kR^iShTiShu | yadvA pa~ncha kShitInAM dyumnamA bhara satrA vishvAni pau.NsyA

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽविता । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः

satyamitthA vR^iShedasi vR^iShajUtirno.avitA | vR^iShA hyugra shR^iNviShe parAvati vR^iSho arvAvati shrutaH

यच्ह्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावां आ विवासति

yachChakrAsi parAvati yadarvAvati vR^itrahan | atastvA gIrbhirdyugadindra keshibhiH sutAvA.N A vivAsati

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विच्हेतसम । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वच्हो यथा

abhi vo vIramandhaso madeShu gAya girA mahA vichetasam | indraM nAma shrutya.N shAkinaM vacho yathA

इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तये । छर्दिर्यच्ह्छ मघवद्भ्यश्च्ह मह्यं च्ह यावया दिद्युमेभ्यः

indra tridhAtu sharaNaM trivarUtha.N svastaye | ChardiryachCha maghavadbhyashcha mahyaM cha yAvayA didyumebhyaH

श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः

shrAyanta iva sUryaM vishvedindrasya bhakShata | vasUni jAto janimAnyojasA prati bhAgaM na dIdhimaH

न सीमदेव आप तदिषं दीर्घायो मर्त्यः । एतग्वा च्हिद्या एतशो युयोजत इन्द्रो हरी युयोजते

na sImadeva Apa tadiShaM dIrghAyo martyaH | etagvA chidyA etasho yuyojata indro harI yuyojate

आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत । उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋच्हीषम

A no vishvAsu havyamindra.N samatsu bhUShata | upa brahmANi savanAni vR^itrahanparamajyA R^ichIShama

तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि न किष्ट्वा गोषु वृण्वते

tavedindrAvamaM vasu tvaM puShyasi madhyamam | satrA vishvasya paramasya rAjasi na kiShTvA goShu vR^iNvate

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा च्हिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरन्दर प्र गायत्रा अगासिषुः

kveyatha kvedasi purutrA chiddhi te manaH | alarShi yudhma khajakR^itpurandara pra gAyatrA agAsiShuH

वयमेनमिदा ह्योपीपेमेह वज्रिणम । तस्मा उ अद्य सवने सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते

vayamenamidA hyopIpemeha vajriNam | tasmA u adya savane sutaM bharA nUnaM bhUShata shrute

यो राजा च्हर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे

yo rAjA charShaNInAM yAtA rathebhiradhriguH | vishvAsAM tarutA pR^itanAnAM jyeShThaM yo vR^itrahA gR^iNe

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि

yata indra bhayAmahe tato no abhayaM kR^idhi | maghava~nChagdhi tava tanna Utaye vi dviSho vi mR^idho jahi

वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणां सत्रं सोम्यानाम । द्रप्सः पुरां भेत्ता शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा

vAstoShpate dhruvA sthUNA.N satra.N somyAnAm | drapsaH purAM bhettA shashvatInAmindro munInA.N sakhA

बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि । महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि

baNmahA.N asi sUrya baDAditya mahA.N asi | mahaste sato mahimA paniShTama mahnA deva mahA.N asi

अश्वी रथी सुरूप इद्गोमां यदिन्द्र ते सखा । श्वात्रभाजा वयसा सच्हते सदा च्हन्द्रैर्याति सभामुप

ashvI rathI surUpa idgomA.N yadindra te sakhA | shvAtrabhAjA vayasA sachate sadA chandrairyAti sabhAmupa

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी

yaddyAva indra te shata.N shataM bhUmIruta syuH | na tvA vajrintsahasra.N sUryA anu na jAtamaShTa rodasI

यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे

yadindra prAgapAgudagnyagvA hUyase nR^ibhiH | simA purU nR^iShUto asyAnave.asi prashardha turvashe

कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा हि ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति

kastamindra tvA vasavA martyo dadharShati | shraddhA hi te maghavanpArye divi vAjI vAja.N siShAsati

इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः । हित्वा शिरो जिह्वया रारपच्ह्च्हरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत

indrAgnI apAdiyaM pUrvAgAtpadvatIbhyaH | hitvA shiro jihvayA rArapachcharattri.NshatpadA nyakramIt

इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः । आ शं तम शं तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः

indra nedIya edihi mitamedhAbhirUtibhiH | A shaM tama shaM tamAbhirabhiShTibhirA svApe svApibhiH

इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम । आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्रियावृधम

ita UtI vo ajaraM prahetAramaprahitam | AshuM jetAra.N hetAra.N rathItamamatUrtaM tugriyAvR^idham

मो षु त्वा वाघतश्च्ह नारे अस्मन्नि रीरमन । आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि

mo Shu tvA vAghatashcha nAre asmanni rIraman | ArAttAdvA sadhamAdaM na A gahIha vA sannupa shrudhi

सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पच्हता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः

sunota somapAvne somamindrAya vajriNe | pachatA paktIravase kR^iNudhvamitpR^iNannitpR^iNate mayaH

यः सत्राहा विच्हर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम । सहस्रमन्यो तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे

yaH satrAhA vicharShaNirindraM ta.N hUmahe vayam | sahasramanyo tuvinR^imNa satpate bhavA samatsu no vR^idhe

शच्हीभिर्नः शच्हीवसू दिवानक्तं दिशस्यतम । मा वां रातिरुप दसत्कदा च्ह नास्मद्रातिः कदा च्ह न

shachIbhirnaH shachIvasU divAnaktaM dishasyatam | mA vA.N rAtirupa dasatkadA cha nAsmadrAtiH kadA cha na

यदा कदा च्ह मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः । आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम

yadA kadA cha mIDhuShe stotA jareta martyaH | Adidvandeta varuNaM vipA girA dharttAraM vivratAnAm

पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः

pAhi gA andhaso mada indrAya medhyAtithe | yaH sammishlo haryoryo hiraNyaya indro vajrI hiraNyayaH

उभयं शृणवच्ह्च्ह न इन्द्रो अर्वागिदं वच्हः । सत्राच्ह्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत

ubhaya.N shR^iNavachcha na indro arvAgidaM vachaH | satrAchyA maghavAntsomapItaye dhiyA shaviShTha A gamat

महे च्ह न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे । न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ

mahe cha na tvAdrivaH parA shulkAya dIyase | na sahasrAya nAyutAye vajrivo na shatAya shatAmagha

वस्यां इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च्ह मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे

vasyA.N indrAsi me pituruta bhrAturabhu~njataH | mAtA cha me ChadayathaH samA vaso vasutvanAya rAdhase

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । तां आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ

ima indrAya sunvire somAso dadhyAshiraH | tA.N A madAya vajrahasta pItaye haribhyAM yAhyoka A

इम इन्द्र मदाय ते सोमाश्च्हिकित्र उकिथनः । मधोः पपान उप नो गिरः शृणु रास्व स्तोत्राय गिर्वणः

ima indra madAya te somAshchikitra ukithanaH | madhoH papAna upa no giraH shR^iNu rAsva stotrAya girvaNaH

आ त्वा3द्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरङ्कृतम

A tvA3dya sabardughA.N huve gAyatravepasam | indraM dhenu.N sudughAmanyAmiShamurudhArAmara~NkR^itam

न त्वा बृहन्तो अद्रयो वरन्त इन्द्र वीडवः । यच्ह्छिक्षसि स्तुवते मावते वसु न किष्टदा मिनाति ते

na tvA bR^ihanto adrayo varanta indra vIDavaH | yachChikShasi stuvate mAvate vasu na kiShTadA minAti te

क ईं वेद सुते सच्हा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः

ka IM veda sute sachA pibantaM kadvayo dadhe | ayaM yaH puro vibhinatyojasA mandAnaH shipryandhasaH

यदिन्द्र शासो अव्रतं च्ह्यावया सदसस्परि । अस्माकमंशुं मघवन्पुरुस्पृहं वसव्ये अधि बर्हय

yadindra shAso avrataM chyAvayA sadasaspari | asmAkama.NshuM maghavanpuruspR^ihaM vasavye adhi barhaya

त्वष्टा नो दैव्यं वच्हः पर्जन्यो ब्रह्मणस्पतिः । पुत्रैर्भ्रातृभिरदितिर्नु पातु नो दुष्टरं त्रामणं वच्हः

tvaShTA no daivyaM vachaH parjanyo brahmaNaspatiH | putrairbhrAtR^ibhiraditirnu pAtu no duShTaraM trAmaNaM vachaH

कदा च्ह न स्तरीरसि नेन्द्र सश्च्हसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्ह्यते

kadA cha na starIrasi nendra sashchasi dAshuShe | upopennu maghavanbhUya innu te dAnaM devasya pR^ichyate

युङ्क्ष्वा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । अर्वाच्हीनो मघवन्त्सोमपीतय उग्र ऋष्वेभिरा गहि

yu~NkShvA hi vR^itrahantama harI indra parAvataH | arvAchIno maghavantsomapItaya ugra R^iShvebhirA gahi

त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि

tvAmidA hyo naro.apIpyanvajrinbhUrNayaH | sa indra stomavAhasa iha shrudhyupa svasaramA gahi

प्रत्यु अदर्श्यायत्यू3च्ह्छन्ती दुहिता दिवः । अपो मही वृणुते च्हक्षुषा तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरि

pratyu adarshyAyatyU3chChantI duhitA divaH | apo mahI vR^iNute chakShuShA tamo jyotiShkR^iNoti sUnari

इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना । अयं वामह्वेऽवसे शच्हीवसू विशंविशं हि गच्ह्छथः

imA u vAM diviShTaya usrA havante ashvinA | ayaM vAmahve.avase shachIvasU vishaMvisha.N hi gachChathaH

कु ष्ठः को वामश्विना तपानो देवा मर्त्यः । घ्नता वामश्मया क्षपमाणोंशुनेत्थमु आदुन्यथा

ku ShThaH ko vAmashvinA tapAno devA martyaH | ghnatA vAmashmayA kShapamANo.Nshunetthamu AdunyathA

अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोमो दिविष्टिषु । तमश्विना पिबतं तिरो अह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे

ayaM vAM madhumattamaH sutaH somo diviShTiShu | tamashvinA pibataM tiro ahnyaM dhatta.N ratnAni dAshuShe

आ त्वा सोमस्य गल्दया सदा याच्हन्नहं ज्या । भूर्णिं मृगं न सवनेषु च्हुक्रुधं क ईशानं न याच्हिषत

A tvA somasya galdayA sadA yAchannahaM jyA | bhUrNiM mR^igaM na savaneShu chukrudhaM ka IshAnaM na yAchiShat

अध्वर्यो द्रावया त्वं सोममिन्द्रः पिपासति । उपो नूनं युयुजे वृष्णा हरी आ च्ह जगाम वृत्रहा

adhvaryo drAvayA tva.N somamindraH pipAsati | upo nUnaM yuyuje vR^iShNA harI A cha jagAma vR^itrahA

अभी षतस्तदा भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर्हि मघवन्बभूविथ भरेभरे च्ह हव्यः

abhI ShatastadA bharendra jyAyaH kanIyasaH | purUvasurhi maghavanbabhUvitha bharebhare cha havyaH

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दधिषे रदावसो न पापत्वाय रंसिषम

yadindra yAvatastvametAvadahamIshIya | stotAramiddadhiShe radAvaso na pApatvAya ra.NsiSham

त्वमिन्द्र प्रतूर्तिष्वभि विश्वा असि स्पृधः । अशस्तिहा जनिता वृत्रतूरसि त्वं तूर्य तरुष्यतः

tvamindra pratUrtiShvabhi vishvA asi spR^idhaH | ashastihA janitA vR^itratUrasi tvaM tUrya taruShyataH

प्र यो रिरिक्ष ओजसा दिवः सदोभ्यस्परि । न त्वा विव्याच्ह रज इन्द्र पार्थिवमति विश्वं ववक्षिथ

pra yo ririkSha ojasA divaH sadobhyaspari | na tvA vivyAcha raja indra pArthivamati vishvaM vavakShitha

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच्ह । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु

asAvi devaM goR^ijIkamandho nyasminnindro januShemuvocha | bodhAmasi tvA haryashva yaj~nairbodhA na stomamandhaso madeShu

योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरूहूत प्र याहि । असो यथा नोऽविता वृधश्च्हिद्ददो वसूनि ममदश्च्ह सोमैः

yoniShTa indra sadane akAri tamA nR^ibhiH purUhUta pra yAhi | aso yathA no.avitA vR^idhashchiddado vasUni mamadashcha somaiH

अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानां अरम्णाः । महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजद्धारा अव यद्दानवान्हन

adardarutsamasR^ijo vi khAni tvamarNavAnbadbadhAnA.N aramNAH | mahAntamindra parvataM vi yadvaH sR^ijaddhArA ava yaddAnavAnhan

सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा सनिष्यन्तश्च्हित्तुविनृम्ण वाजम । आ नो भर सुवितं यस्य कोना तना त्मना सह्यामा त्वोताः

suShvANAsa indra stumasi tvA saniShyantashchittuvinR^imNa vAjam | A no bhara suvitaM yasya konA tanA tmanA sahyAmA tvotAH

जगृह्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं च्हित्रं वृषणं रयिन्दाः

jagR^ihmA te dakShiNamindra hastaM vasUyavo vasupate vasUnAm | vidmA hi tvA gopati.N shUra gonAmasmabhyaM chitraM vR^iShaNa.N rayindAH

इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ति यत्पार्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृषाता श्रवसश्च्ह काम आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः

indraM naro nemadhitA havanti yatpAryA yunajate dhiyastAH | shUro nR^iShAtA shravasashcha kAma A gomati vraje bhajA tvaM naH

वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः । अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि च्हक्षुर्मुमुग्ध्या3स्मान्निधयेव बद्धान

vayaH suparNA upa sedurindraM priyamedhA R^iShayo nAdhamAnAH | apa dhvAntamUrNuhi pUrdhi chakShurmumugdhyA3smAnnidhayeva baddhAn

नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यच्हक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम

nAke suparNamupa yatpatanta.N hR^idA venanto abhyachakShata tvA | hiraNyapakShaM varuNasya dUtaM yamasya yonau shakunaM bhuraNyum

ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुच्हो वेन आवः । स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च्ह योनिमसतश्च्ह विवः

brahma jaj~nAnaM prathamaM purastAdvi sImataH surucho vena AvaH | sa budhnyA upamA asya viShThAH satashcha yonimasatashcha vivaH

अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय । विरप्शिने वज्रिणे शन्तमानि वच्हांस्यास्मै स्थविराय तक्षुः

apUrvyA purutamAnyasmai mahe vIrAya tavase turAya | virapshine vajriNe shantamAni vachA.NsyAsmai sthavirAya takShuH

अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदीयानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः । आवत्तमिन्द्रः शच्ह्या धमन्तमप स्नीहितिं नृमणा अधद्राः

ava drapso a.NshumatImatiShThadIyAnaH kR^iShNo dashabhiH sahasraiH | AvattamindraH shachyA dhamantamapa snIhitiM nR^imaNA adhadrAH

वृत्रस्य त्वा श्वसथादीषमाणा विश्वे देवा अजहुर्ये सखायः । मरुद्भिरिन्द्र सख्यं ते अस्त्वथेमा विश्वाः पृतना जयासि

vR^itrasya tvA shvasathAdIShamANA vishve devA ajahurye sakhAyaH | marudbhirindra sakhyaM te astvathemA vishvAH pR^itanA jayAsi

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

vidhuM dadrANa.N samane bahUnA.N yuvAna.N santaM palito jagAra | devasya pashya kAvyaM mahitvAdyA mamAra sa hyaH samAna

त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूढे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः

tva.N ha tyatsaptabhyo jAyamAno.ashatrubhyo abhavaH shatrurindra | gUDhe dyAvApR^ithivI anvavindo vibhumadbhyo bhuvanebhyo raNaM dhAH

मेडिं न त्वा वज्रिणं भृष्टिमन्तं पुरुधस्मानं वृषभं स्थिरप्स्नुम । करोष्यर्यस्तरुषीर्दुवस्युरिन्द्र द्युक्षं वृत्रहणं गृणीषे

meDiM na tvA vajriNaM bhR^iShTimantaM purudhasmAnaM vR^iShabha.N sthirapsnum | karoShyaryastaruShIrduvasyurindra dyukShaM vR^itrahaNaM gR^iNIShe

विशः पूर्वीः प्र च्हर च्हर्षणिप्राः

vishaH pUrvIH pra chara charShaNiprAH

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु ध्नन्तं वृत्राणि सञ्जितं धनानि

shuna.N huvema maghavAnamindramasminbhare nR^itamaM vAjasAtau | shR^iNvantamugramUtaye samatsu dhnantaM vR^itrANi sa~njitaM dhanAni

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ । आ यो विश्वानि श्रवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वच्हांसि

udu brahmANyairata shravasyendra.N samarye mahayA vasiShTha | A yo vishvAni shravasA tatAnopashrotA ma Ivato vachA.Nsi

च्हक्रं यदस्याप्स्वा निषत्तमुतो तदस्मै मध्विच्ह्च्हच्ह्छद्यात । पृथिव्यामतिषितं यदूधः पयो गोष्वदधा ओषधीषु

chakraM yadasyApsvA niShattamuto tadasmai madhvichchachChadyAt | pR^ithivyAmatiShitaM yadUdhaH payo goShvadadhA oShadhIShu

त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथानाम । अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम

tyamU Shu vAjinaM devajUta.N sahovAnaM tarutAra.N rathAnAm | ariShTanemiM pR^itanAjamAshu.N svastaye tArkShyamihA huvema

त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम । हुवे नु शक्रं पुरुहूतमिन्द्रमिदं हविर्मघवा वेत्विन्द्रः

trAtAramindramavitAramindra.N havehave suhava.N shUramindram | huve nu shakraM puruhUtamindramida.N havirmaghavA vetvindraH

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्य3ं विव्रतानाम । प्र श्मश्रुभिर्दोधुवदूर्ध्वधा भुवद्वि सेनाभिर्भयमानो वि राधसा

yajAmaha indraM vajradakShiNa.N harINA.N rathya3M vivratAnAm | pra shmashrubhirdodhuvadUrdhvadhA bhuvadvi senAbhirbhayamAno vi rAdhasA

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृशभं सुवज्रम । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः

satrAhaNaM dAdhR^iShiM tumramindraM mahAmapAraM vR^ishabha.N suvajram | hantA yo vR^itra.N sanitota vAjaM dAtA maghAni maghavA surAdhAH

यो नो वनुष्यन्नभिदाति मर्त उगणा वा मन्यमानस्तुरो वा । क्षिधी युधा शवसा वा तमिन्द्राभी ष्याम वृषमणस्त्वोताः

yo no vanuShyannabhidAti marta ugaNA vA manyamAnasturo vA | kShidhI yudhA shavasA vA tamindrAbhI ShyAma vR^iShamaNastvotAH

यं वृत्रेषु क्षितय स्पर्धमाना यं युक्तेषु तुरयन्तो हवन्ते । यं शूरसातौ यमपामुपज्मन्यं विप्रासो वाजयन्ते स इन्द्रः

yaM vR^itreShu kShitaya spardhamAnA yaM yukteShu turayanto havante | ya.N shUrasAtau yamapAmupajmanyaM viprAso vAjayante sa indraH

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भीरिडया मदन्ता

indrAparvatA bR^ihatA rathena vAmIriSha A vahata.N suvIrAH | vIta.N havyAnyadhvareShu devA vardhethAM gIrbhIriDayA madantA

इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रैरयत्सगरस्य बुध्नात । यो अक्षेणेव च्हक्रियौ शच्हीभिर्विष्वक्तस्तम्भ पृथिवीमुत द्याम

indrAya giro anishitasargA apaH prairayatsagarasya budhnAt | yo akSheNeva chakriyau shachIbhirviShvaktastambha pR^ithivImuta dyAm

आ त्वा सखायः सख्या ववृत्युस्तिरः पुरू च्हिदर्णवां जगम्याः । पितुर्नपातमा दधित वेधा अस्मिन्क्षये प्रतरां दीद्यानः

A tvA sakhAyaH sakhyA vavR^ityustiraH purU chidarNavAM jagamyAH | piturnapAtamA dadhita vedhA asminkShaye pratarAM dIdyAnaH

को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून । आसन्नेषामप्सुवाहो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात

ko adya yu~Nkte dhuri gA R^itasya shimIvato bhAmino durhR^iNAyUn | AsanneShAmapsuvAho mayobhUnya eShAM bhR^ityAmR^iNadhatsa jIvAt

गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्च्हन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे

gAyanti tvA gAyatriNo.archantyarkamarkiNaH | brahmANastvA shatakrata udva.Nshamiva yemire

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यच्हसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम

indraM vishvA avIvR^idhantsamudravyachasaM giraH | rathItama.N rathInAM vAjAnA.N satpatiM patim

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने

imamindra sutaM piba jyeShThamamartyaM madam | shukrasya tvAbhyakSharandhArA R^itasya sAdane

यदिन्द्र च्हित्र म इह नास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर

yadindra chitra ma iha nAsti tvAdAtamadrivaH | rAdhastanno vidadvasa ubhayAhastyA bhara

श्रुदी हवं तिरश्च्ह्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यति । सुवीर्यस्य गोमतो रायस्पूर्धि महां असि

shrudI havaM tirashchyA indra yastvA saparyati | suvIryasya gomato rAyaspUrdhi mahA.N asi