Prapathaka 2

तद्वो गाय सुते सच्हा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने

tadvo gAya sute sachA puruhUtAya satvane | shaM yadgave na shAkine

यस्ते नूनं शतक्रतविन्द्र द्युम्नितमो मदः । तेन नूनं मदे मदेः

yaste nUna.N shatakratavindra dyumnitamo madaH | tena nUnaM made madeH

गाव उप वदावटे महि यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया

gAva upa vadAvaTe mahi yaj~nasya rapsudA | ubhA karNA hiraNyayA

अरमश्वाय गायत श्रुतकक्षारं गवे । अरमिन्द्रस्य धाम्ने

aramashvAya gAyata shrutakakShAraM gave | aramindrasya dhAmne

तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत

tamindraM vAjayAmasi mahe vR^itrAya hantave | sa vR^iShA vR^iShabho bhuvat

त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः । त्वं सन्वृषन्वृषेदसि

tvamindra balAdadhi sahaso jAta ojasaH | tva.N sanvR^iShanvR^iShedasi

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत । च्हक्राण ओपशं दिवि

yaj~na indramavardhayadyadbhUmiM vyavartayat | chakrANa opashaM divi

यदिन्द्राहं तथा त्वमीशीय वस्व एक इत । स्तोता मे गोसखा स्यात

yadindrAhaM tathA tvamIshIya vasva eka it | stotA me gosakhA syAt

पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय

panyaMpanyamitsotAra A dhAvata madyAya | somaM vIrAya shUrAya

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम । अनाभयिन्ररिमा ते

idaM vaso sutamandhaH pibA supUrNamudaram | anAbhayinrarimA te

उद्धेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम । अस्तारमेषि सूर्य

uddhedabhi shrutAmaghaM vR^iShabhaM naryApasam | astArameShi sUrya

यदद्य कच्ह्च्ह वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे

yadadya kachcha vR^itrahannudagA abhi sUrya | sarvaM tadindra te vashe

य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम । इन्द्रः स नो युवा सखा

ya AnayatparAvataH sunItI turvashaM yadum | indraH sa no yuvA sakhA

मा न इन्द्राभ्याऽऽ3 दिशः सूरो अक्तुष्वा यमत । त्वा युजा वनेम तत

mA na indrAbhyA.a.a3 dishaH sUro aktuShvA yamata | tvA yujA vanema tat

एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम । वर्षिष्ठमूतये भर

endra sAnasi.N rayi.N sajitvAna.N sadAsaham | varShiShThamUtaye bhara

इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे । युजं वृत्रेषु वज्रिणम

indraM vayaM mahAdhana indramarbhe havAmahe | yujaM vR^itreShu vajriNam

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । तत्राददिष्ट पौंस्यम

apibatkadruvaH sutamindraH sahasrabAhve | tatrAdadiShTa pau.Nsyam

वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र नोनुमो वृषन । विद्धी त्वा3स्य नो वसो

vayamindra tvAyavo.abhi pra nonumo vR^iShan | viddhI tvA3sya no vaso

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक । येषामिन्द्रो युवा सखा

A ghA ye agnimindhate stR^iNanti barhirAnuShak | yeShAmindro yuvA sakhA

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर

bhindhi vishvA apa dviShaH pari bAdho jahI mR^idhaH | vasu spArhaM tadA bhara

इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान । नि यामं च्हित्रमृञ्जते

iheva shR^iNva eShAM kashA hasteShu yadvadAn | ni yAmaM chitramR^i~njate

इम उ त्वा वि च्हक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम

ima u tvA vi chakShate sakhAya indra sominaH | puShTAvanto yathA pashum

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः

samasya manyave visho vishvA namanta kR^iShTayaH | samudrAyeva sindhavaH

देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम । वृष्णामस्मभ्यमूतये

devAnAmidavo mahattadA vR^iNImahe vayam | vR^iShNAmasmabhyamUtaye

सोमानां स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य औशिजः

somAnA.N svaraNaM kR^iNuhi brahmaNaspate | kakShIvantaM ya aushijaH

बोधन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः । शृणोतु शक्र आशिषम

bodhanmanA idastu no vR^itrahA bhUryAsutiH | shR^iNotu shakra AshiSham

अद्य नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम । परा दुःष्वप्न्यं सुव

adya no deva savitaH prajAvatsAvIH saubhagam | parA duHShvapnya.N suva

क्वा3स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति

kvA3sya vR^iShabho yuvA tuvigrIvo anAnataH | brahmA kasta.N saparyati

उपह्वरे गिरीणां सङ्गमे च्ह नदीनाम । धिया विप्रो अजायत

upahvare girINA.N sa~Ngame cha nadInAm | dhiyA vipro ajAyata

प्र सम्राजं च्हर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम

pra samrAjaM charShaNInAmindra.N stotA navyaM gIrbhiH | naraM nR^iShAhaM ma.NhiShTham

अपादु शिप्रयन्धसः सुदक्षस्य प्रहोषिणः । इन्द्रोरिन्द्रो यवाशिरः

apAdu shiprayandhasaH sudakShasya prahoShiNaH | indrorindro yavAshiraH

इमा उ त्वा पुरुवसोऽभि प्र नोनवुर्गिरः । गावो वत्सं न धेनवः

imA u tvA puruvaso.abhi pra nonavurgiraH | gAvo vatsaM na dhenavaH

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्ह्यम । इत्था च्हन्द्रमसो गृहे

atrAha goramanvata nAma tvaShTurapIchyam | itthA chandramaso gR^ihe

यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो वृषन्तमः । तत्र पूषाभुवत्सच्हा

yadindro anayadrito mahIrapo vR^iShantamaH | tatra pUShAbhuvatsachA

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम युक्ता वह्नी रथानाम

gaurdhayati marutA.N shravasyurmAtA maghonAm yuktA vahnI rathAnAm

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते । उप नो हरिभिः सुतम

upa no haribhiH sutaM yAhi madAnAM pate | upa no haribhiH sutam

इष्टा होत्रा असृक्षतेन्द्रं वृधन्तो अध्वरे । अच्ह्छावभृथमोजसा

iShTA hotrA asR^ikShatendraM vR^idhanto adhvare | achChAvabhR^ithamojasA

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रह । अहं सूर्य इवाजनि

ahamiddhi pituShpari medhAmR^itasya jagraha | aha.N sUrya ivAjani

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम

revatIrnaH sadhamAda indre santu tuvivAjAH | kShumanto yAbhirmadema

सोमः पूषा च्ह च्हेततुर्विश्वासां सुक्षितीनाम । देवत्रा रथ्योर्हिता

somaH pUShA cha chetaturvishvAsA.N sukShitInAm | devatrA rathyorhitA

पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत । विश्वासाहं शतक्रतुं मंहिष्ठं च्हर्षणीनाम

pAntamA vo andhasa indramabhi pra gAyata | vishvAsAha.N shatakratuM ma.NhiShThaM charShaNInAm

प्र व इन्द्राय मादनं हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपाव्ने

pra va indrAya mAdana.N haryashvAya gAyata | sakhAyaH somapAvne

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते

vayamu tvA tadidarthA indra tvAyantaH sakhAyaH | kaNvA ukthebhirjarante

इन्द्राय मद्वने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्च्हन्तु कारवः

indrAya madvane sutaM pari ShTobhantu no giraH | arkamarchantu kAravaH

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि । एहीमस्य द्रवा पिब

ayaM ta indra somo nipUto adhi barhiShi | ehImasya dravA piba

सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि

surUpakR^itnumUtaye sudughAmiva goduhe | juhUmasi dyavidyavi

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम

abhi tvA vR^iShabhA sute suta.N sR^ijAmi pItaye | tR^impA vyashnuhI madam

य इन्द्र च्हमसेष्वा सोमश्च्हमूषु ते सुतः । पिबेदस्य त्वमीशिषे

ya indra chamaseShvA somashchamUShu te sutaH | pibedasya tvamIshiShe

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये

yogeyoge tavastaraM vAjevAje havAmahe | sakhAya indramUtaye

आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखायः स्तोमवाहसः

A tvetA ni ShIdatendramabhi pra gAyata | sakhAyaH stomavAhasaH

इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वा3स्य गिर्वणः

ida.N hyanvojasA suta.N rAdhAnAM pate | pibA tvA3sya girvaNaH

महां इन्द्रः पुरश्च्ह नो महित्वमस्तु वज्रिणे । द्यौर्न प्रथिना शवः

mahA.N indraH purashcha no mahitvamastu vajriNe | dyaurna prathinA shavaH

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं च्हित्रं ग्राभं सं गृभाय । महाहस्ती दक्षिणेन

A tU na indra kShumantaM chitraM grAbha.N saM gR^ibhAya | mahAhastI dakShiNena

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च्ह यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम

abhi pra gopatiM girendramarcha yathA vide | sUnu.N satyasya satpatim

कया नश्च्हित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शच्हिष्ठया वृता

kayA nashchitra A bhuvadUtI sadAvR^idhaH sakhA | kayA shachiShThayA vR^itA

त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्ष्वायतम । आ च्ह्यावयस्यूतये

tyamu vaH satrAsAhaM vishvAsu gIrShvAyatam | A chyAvayasyUtaye

सदसस्पतिमद्भुतं प्रियमिन्द्रस्य काम्यम । सनिं मेधामयासिषम

sadasaspatimadbhutaM priyamindrasya kAmyam | saniM medhAmayAsiSham

ये ते पन्था अधो दिवो येभिर्व्यश्वमैरयः । उत श्रोषन्तु नो भुवः

ye te panthA adho divo yebhirvyashvamairayaH | uta shroShantu no bhuvaH

भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जं शतक्रतो । यदिन्द्र मृडयासि नः

bhadrambhadraM na A bhareShamUrja.N shatakrato | yadindra mR^iDayAsi naH

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना

asti somo aya.N sutaH pibantyasya marutaH | uta svarAjo ashvinA

ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते । वन्वानासः सुवीर्यम

I~NkhayantIrapasyuva indraM jAtamupAsate | vanvAnAsaH suvIryam

न कि देवा इनीमसि न क्या योपयामसि । मन्त्रश्रुत्यं च्हरामसि

na ki devA inImasi na kyA yopayAmasi | mantrashrutyaM charAmasi

दोषो आगाद्बृहद्गाय द्युमद्गामन्नाथर्वण । स्तुहि देवं सवितारम

doSho AgAdbR^ihadgAya dyumadgAmannAtharvaNa | stuhi deva.N savitAram

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्ह्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत

eSho uShA apUrvyA vyuchChati priyA divaH | stuShe vAmashvinA bR^ihat

इन्द्रो दधीच्हो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव

indro dadhIcho asthabhirvR^itrANyapratiShkutaH | jaghAna navatIrnava

इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः । महां अभिष्टिरोजसा

indrehi matsyandhaso vishvebhiH somaparvabhiH | mahA.N abhiShTirojasA

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः

A tU na indra vR^itrahannasmAkamardhamA gahi | mahAnmahIbhirUtibhiH

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत । इन्द्रश्च्हर्मेव रोदसी

ojastadasya titviSha ubhe yatsamavartayat | indrashcharmeva rodasI

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम । वच्हस्तच्ह्च्हिन्न ओहसे

ayamu te samatasi kapota iva garbhadhim | vachastachchinna ohase

वात आ वातु बेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे । प्र न अयूंषि तारिषत

vAta A vAtu beShaja.N shambhu mayobhu no hR^ide | pra na ayU.NShi tAriShat

यं रक्षन्ति प्रच्हेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । न किः स दभ्यते जनः

ya.N rakShanti prachetaso varuNo mitro aryamA | na kiH sa dabhyate janaH

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्या महोनाम

gavyo Shu No yathA purAshvayota rathayA | varivasyA mahonAm

इमास्त इन्द्र पृश्नयो घृतं दुहत आशिरम । एनामृतस्य पिप्युषीः

imAsta indra pR^ishnayo ghR^itaM duhata Ashiram | enAmR^itasya pipyuShIH

अया धिया च्ह गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभुवः

ayA dhiyA cha gavyayA puruNAmanpuruShTuta | yatsomesoma AbhuvaH

पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । यज्ञं वष्टु धियावसुः

pAvakA naH sarasvatI vAjebhirvAjinIvatI | yaj~naM vaShTu dhiyAvasuH

क इमं नाहुषीष्वा इन्द्रं सोमस्य तर्पयात । स नो वसून्या भरात

ka imaM nAhuShIShvA indra.N somasya tarpayAt | sa no vasUnyA bharAt

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम । एदं बर्हिः सदो मम

A yAhi suShumA hi ta indra somaM pibA imam | edaM barhiH sado mama

महि त्रीणामवरस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः । दुराधर्षं वरुणस्य

mahi trINAmavarastu dyukShaM mitrasyAryamNaH | durAdharShaM varuNasya

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम

tvAvataH purUvaso vayamindra praNetaH | smasi sthAtarharINAm

उत्त्वा मन्दन्तु सोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि

uttvA mandantu somAH kR^iNuShva rAdho adrivaH | ava brahmadviSho jahi

गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे । इन्द्र त्वादातमिद्यशः

girvaNaH pAhi naH sutaM madhordhArAbhirajyase | indra tvAdAtamidyashaH

सदा व इन्द्रश्च्हर्कृषदा उपो नु स सपर्यन । न देवो वृतः शूर इन्द्रः

sadA va indrashcharkR^iShadA upo nu sa saparyan | na devo vR^itaH shUra indraH

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः । न त्वामिन्द्राति रिच्ह्यते

A tvA vishantvindavaH samudramiva sindhavaH | na tvAmindrAti richyate

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत

indramidgAthino bR^ihadindramarkebhirarkiNaH | indraM vANIranUShata

इन्द्र इषे ददातु न ऋभुक्षणमृभुं रयिम । वाजी ददातु वाजिनम

indra iShe dadAtu na R^ibhukShaNamR^ibhu.N rayim | vAjI dadAtu vAjinam

इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप च्हुच्ह्यवत । स हि स्थिरो विच्हर्षणिः

indro a~Nga mahadbhayamabhI Shadapa chuchyavat | sa hi sthiro vicharShaNiH

गावो वत्सं न धेनवः

gAvo vatsaM na dhenavaH

इन्द्रा नु पूषणा वयं सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये

indrA nu pUShaNA vaya.N sakhyAya svastaye | huvema vAjasAtaye

न कि इन्द्र त्वदुत्तरं न ज्यायो अस्ति वृत्रहन । न क्येवं यथा त्वम

na ki indra tvaduttaraM na jyAyo asti vR^itrahan | na kyevaM yathA tvam

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम

taraNiM vo janAnAM tradaM vAjasya gomataH | samAnamu pra sha.NsiSham

असृग्रमिन्द्र ते गिरः प्रति त्वामुदहासत । सजोषा वृषभं पतिम

asR^igramindra te giraH prati tvAmudahAsata | sajoShA vR^iShabhaM patim

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रास्पान्त्यद्रुहः

sunItho ghA sa martyo yaM maruto yamaryamA | mitrAspAntyadruhaH

यद्वीडाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम । वसु स्पार्हं तदा भर

yadvIDAvindra yatsthire yatparshAne parAbhR^itam | vasu spArhaM tadA bhara

श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं च्हर्षणीनाम । आशिषे राधसे महे

shrutaM vo vR^itrahantamaM pra shardhaM charShaNInAm | AshiShe rAdhase mahe

अरं त इन्द्र श्रवसे गमेम शूर त्वावतः । अरं शक्र परेमणि

araM ta indra shravase gamema shUra tvAvataH | ara.N shakra paremaNi

धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम । इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः

dhAnAvantaM karambhiNamapUpavantamukthinam | indra prAtarjuShasva naH

अपां फेनेन नमुच्हेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजय स्पृधः

apAM phenena namucheH shira indrodavartayaH | vishvA yadajaya spR^idhaH

इमे त इन्द्र सोमाः सुतासो ये च्ह सोत्वाः । तेषां मत्स्व प्रभूवसो

ime ta indra somAH sutAso ye cha sotvAH | teShAM matsva prabhUvaso

तुभ्यं सुतासः सोमाः स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो । स्तोतृभ्य इन्द्र मृडय

tubhya.N sutAsaH somAH stIrNaM barhirvibhAvaso | stotR^ibhya indra mR^iDaya

आ व इन्द्र कृविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम । मंहिष्ठं सिञ्च्ह इन्दुभिः

A va indra kR^iviM yathA vAjayantaH shatakratum | ma.NhiShTha.N si~ncha indubhiH

अतश्च्हिदिन्द्र न उपा याहि शतवाजया । इषा सहस्रवाजया

atashchidindra na upA yAhi shatavAjayA | iShA sahasravAjayA

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्ह्छद्वि मातरम । क उग्राः के ह शृण्विरे

A bundaM vR^itrahA dade jAtaH pR^ichChadvi mAtaram | ka ugrAH ke ha shR^iNvire

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधः कृण्वन्तमवसे

bR^ibaduktha.N havAmahe sR^iprakarasnamUtaye | sAdhaH kR^iNvantamavase

ऋजुनीती नो वरुणो मित्रो नयति विद्वान । अर्यमा देवैः सजोषाः

R^ijunItI no varuNo mitro nayati vidvAn | aryamA devaiH sajoShAH

दूरादिहेव यत्सतोऽरुणप्सुरशिश्वितत । वि भानुं विश्वथातनत

dUrAdiheva yatsato.aruNapsurashishvitat | vi bhAnuM vishvathAtanat

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम । मध्वा रजांसि सुक्रतू

A no mitrAvaruNA ghR^itairgavyUtimukShatam | madhvA rajA.Nsi sukratU

उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा यज्ञेष्वत्नत । वाश्रा अभिज्ञु यातवे

udu tye sUnavo giraH kAShThA yaj~neShvatnata | vAshrA abhij~nu yAtave

इदं विष्णुर्वि च्हक्रमे त्रेधा नि दधे पदम । समूढमस्य पांसुले

idaM viShNurvi chakrame tredhA ni dadhe padam | samUDhamasya pA.Nsule

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपेरय । अस्य रातौ सुतं पिब

atIhi manyuShAviNa.N suShuvA.Nsamuperaya | asya rAtau sutaM piba

कदु प्रच्हेतसे महे वच्हो देवाय शस्यते । तदिध्यस्य वर्धनम

kadu prachetase mahe vacho devAya shasyate | tadidhyasya vardhanam

उक्थं च्ह न शस्यमानं नागो रयिरा च्हिकेत । न गायत्रं गीयमानम

ukthaM cha na shasyamAnaM nAgo rayirA chiketa | na gAyatraM gIyamAnam

इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वाजानां च्ह वाजपतिः । हरिवान्त्सुतानां सखा

indra ukthebhirmandiShTho vAjAnAM cha vAjapatiH | harivAntsutAnA.N sakhA

आ याह्युप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणीयथाः । महां इव युवजानिः

A yAhyupa naH sutaM vAjebhirmA hR^iNIyathAH | mahA.N iva yuvajAniH

कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आ अव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घं सुतम वाताप्याय

kadA vaso stotra.N haryata A ava shmashA rudhadvAH | dIrgha.N sutam vAtApyAya

ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूं रनु । तवेदं सख्यमस्तृतम

brAhmaNAdindra rAdhasaH pibA somamR^itU.N ranu | taveda.N sakhyamastR^itam

वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः

vayaM ghA te api smasi stotAra indra girvaNaH | tvaM no jinva somapAH

एन्द्र पृक्षु कासु च्हिन्नृम्णं तनूषु धेहि नः । सत्राजिदुग्र पौंस्यम

endra pR^ikShu kAsu chinnR^imNaM tanUShu dhehi naH | satrAjidugra pau.Nsyam

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः

evA hyasi vIrayurevA shUra uta sthiraH | evA te rAdhyaM manaH

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

abhi tvA shUra nonumo.adugdhA iva dhenavaH | IshAnamasya jagataH svardR^ishamIshAnamindra tasthuShaH